Hoxe é quinta-feira 21 de setembro de 2017
» Instrucións de uso » Esquema conceptual » Contribucións » Bibliografía » Agradecementos » Traballo » Contacto
lupa

a b c d e f g i l m p r s t v x z todos

A procura retornou 6 entradas:

493  voo
44  vasquiña
64  volante
296  vainica
257  vidrillo
133  veludo



Resultado da consulta:

Termo 133: veludo  s m  
Definición: Tecido fino feito de seda, formado por dúas urdimes e unha trama, que ten o aveso liso e o dereito cuberto de pelo suave, curto e mesto.  [XVTG: 15]  [TRG: 15] 
Contexto 1: «Se falamos dun día de festa, de xente da vila ou de clase social alta xa atopamo-las enaugas, os dengues e mantelos adornados con veludo e azabache, ou polo menos cun zócalo de pano sedán, e aparecen tamén as basquiñas que son saias con moito vó, de teas ricas e elegantes, igual que as capas ou parlamentas.» [VGE: 11]
Contexto 2: «Tamén se usaron outras teas importadas de fora do país, sóbor de todo de castela, de xeito que nalgunhas comarcas nas cuadrillas de segadores ía un home encargado de mercalas, ou ben viñan vendedores ambulantes. Así chegaban o pano de la, pañete, pano sedán, pano de ortigosa, veludo, brocados, pana, panilla, entre outros.» [VGE: 10]
Contexto 3: «As teas máis finas tales como o pano sedán, veludo, etc. Usábanas xeralmente para adornar dengues, mantelos, chaquetas, calzóns, etc.» [VGE: 11]
Contexto 4: «Así, os [chaleques] de diario eran de picote, baieta, estopa..., e os de festa de pano de lá con adornos de veludo ou de xénero brocado.» [VGE: 12]
Contexto 5: «Igual que a muller o home tamén podía levar ribeteado con veludo ou pano sedán o chaleque, polainas, chaqueta, xubón, calzon ou monteiras.» [VGE: 13]
Contexto 6: «O corpo cubríase logo co dengue, que, asegún quen o empregaba ou as ocasións en que se puña, podía ser máis ou menos rico, de terciopelo, de pano, con franxas anchas, liso ou bordado con canutillo.» [O: 275]
Contexto 7: «Denantes, e prós días de festa, era corrente o uso do corpiño, especie de chaqueta cinguida, curta, con solapas, mangas longas e adornos de terciopelo, que remataron por empregar somentes as costureiras e que, en cabo, desaparecéu de todo.» [O: 276]
Contexto 8: «O traxe da terra de Muros tiña unha certa persoalidade que o distinguía dos demáis: mantelo de pano negro con franxas de terciopelo moi anchas cobrindo a saia de cór crara...» [O: 276]
Contexto 9: «Non embargantes, aínda iste traxe chegóu a ter unha certa persoalidade polo emprego das remontas, especie de mendos de terciopelo ou pana que, dun xeito simétrico, enfeitaban a beira inferior e as costas da chaqueta, os puños e parte traseira das mangas, bocas dos pantalóns, xionlleiras, etc.» [O: 283]
Contexto 10: «Pero el que parece ser el [traje] patronímico, aunque en algunas comarcas poco usado, se compone de chaqueta parda, chaleco de grana ribeteado con terciopelo o con filetes de seda, y botones de filigrana, pantalón pardo o de pana negro, polainas de paño, zapato con botón o lazo, camisa punteada y sujeta con botón doble de plata al cuello, montera con ribetes bordados de seda y un palo no muy largo en la mano.» [TG: 28]